Fien was dol op haar Duplo. Ze bouwde de hoogste torens en de gekste dieren. Vandaag was ze bezig met een supergrote garage voor al haar autootjes.
Maar toen keek Fien naar buiten. De zon scheen fel en de vogeltjes zongen een vrolijk liedje. Ze zag de schommel bewegen in de wind.
"Hmmm," dacht Fien. "Wat zal ik doen? Binnen spelen met mijn Duplo, of buiten spelen in de zon?" Het was een moeilijke keuze!
Mama kwam binnen. "Wat denk je, Fien? Wil je binnen blijven bouwen of gaan we even naar buiten?" Fien keek naar haar Duplo en toen naar Mama.
"Duplo!" riep Fien enthousiast. Ze pakte een rood blok en zette het bovenop de garage. "Nog hoger!"
Ze bouwde en bouwde, tot de garage zo groot was dat er wel tien autootjes in pasten! Fien was supertrots op haar bouwwerk.
Even later voelde Fien een kriebel in haar buik. Ze keek weer naar buiten. De zon lachte haar toe. "Mama, buiten spelen?" vroeg ze.
"Natuurlijk, liefje!" zei Mama. Ze trokken hun jasjes aan en gingen naar de tuin. Fien rende meteen naar de zandbak.
Ze schepte zand, maakte zandtaartjes en liet haar autootjes door de modder rijden. Wat was buiten spelen toch heerlijk!
Toen de zon langzaam onderging, kwam Fien moe maar voldaan weer naar binnen. Ze had een superleuke dag gehad, zowel binnen als buiten. En ze wist: morgen zijn er weer nieuwe keuzes te maken!